7. Yaşam Alanı

 

7. Yaşam Alanı:

 

Yeryüzü, insanoğlunun yaşam beşiği ve mürebbisidir. Havası, suyu ve toprağıyla insanoğlunun ve pekçok canlının var olabilmesine imkân sağlamıştır. İslâm'da çevre bilincine verilen önemi, ağaç dikmenin veya bir ağacı sulamanın sevap olduğunu bildirmesinde veya suya bevl etmenin yasaklanması gibi hükümlerden çıkarabiliriz.

Naklî delillerin yanısıra, aklın gereği de –ki aklın İslâm hukukunun kaynaklarından biri olduğunu belirtmiştik– insanın çevresini, havayı, suyu ve toprağı koruyup kirletmemesi yönündedir. Çevreye zarar vermek nihayetinde kul hakkı hükmüne girer ki İslâm'ın bu konuya verdiği önem izahtan varestedir.        

İslâm Cumhuriyeti nizamında çevre, sadece İslâm'ın ibadî ve ahlakî hükümlerinin değil, hukukî yasaların da güvencesi altındadır. Bu yüzden Anayasa’nın 50’nci maddesine göre:

“İslâm Cumhuriyeti’nde bugünkü neslin ve gelecek nesilleriniçinde gelişime yönelik bir toplum hayatı sürmeleri için gerekli yaşam alanının korunması genel ödev sayılır. Bu sebeple yaşama çevresini kirleten veya düzeltilmez biçimde bozan iktisadî vb faaliyetler yasaktır.”